| تبليغات | X |
امروز داشتم به برخوردی که تویه این چند روزه با یه شخصیت از اون دسته آدمائیه که دین و ایمانو دستمایه رسیدن به خواسته هایه تموم نشدنیه این دنیاشون کردن و هر روز تویه لجنزاره ریا و دروغه خودشون بیشتر فرو می رن فکر میکردم که این نوشته ی دکتر شریعتی یادم اومد.
خدایا
رحمتی کن تا ایمان
نام و نان برایم نیاورد
قوتم بخش
تا نانم و حتی نامم را
در خطر ایمانم افکنم
خدایا
بمن چگونه زیستن را بیاموز
چگونه مردن را خود خواهم آموخت
وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده که آن به
وصال
هزارویک شب
آتش دل
عکسهای من