.

manfred — Wed, 18 Jun 2008 18:08:46 GMT

اصلا نمي دونم چندومين سال درگذشتتون هست.چون من عادت به حفظ كردن اين عدد و ارقام ندارم .

دكتر اگه امروز بودي چكار مي كردي؟

من مطمئنم باز همون سرنوشت شايد هم تلخ تر در انتظارتون بود.يعني باز قربت و تنهائي ،باز هم ديدن حقايق تلخ ورنج ، اين حقايق تلخ روح بزرگتون رو آزار مي داد.

باز هم زوال شعور اجتماعي تمام وجودتون را افسرده ميكرد.باز هم درگيري با افراد بي فهم و درك شما رو آزار مي داد.

همون كسائي كه كتابهاتون رو كيلوئي قيمت ميذارن.

من كه هيچ از من بزرگترها و كساني كه ادعا مي كنند شعور دارند هم در اين چند سال با اين كه نيستي تا با كلماتت از اين اميدواري كه به خودشون دارند ناميدشون كني، نتونستند و ديگه نمي تونن شما را درك كنند.

خلوتت رو ،غمهات رو ، نگاهت رو ، افكارت رو ، شايد هم اشكهات رو

دوست داشتنت رو، دوست داشتنت رو نه عشقت رو

نمي دونم شايد خدا اينطور خواسته كه من هر سال روز تولدم غمگين باشم.

عید

manfred — Wed, 09 Apr 2008 08:27:32 GMT

شب عيد بود؛

خسته و بي حوصله با يه پاكت كه دوتا پك سي دي داخلش بود تو دستم ، داشتم آروم كنار ديوار مي رفتم تا سوار تاكسي بشم و برم مغازه.مسيرم به ناچار از بين خيابان فرش فروشهاي شهر.همينطور كه تو خودم بودم و گاهي سرمو بالا مي كردم و داخل مغازه ها رو نگاه مي كردم ،يه صحنه تمام هواسمو به خودش جلب كرد.

يه خانوم !!

نه يه خانوم شيك پوش!!

نه يه خانوم زيبا و .......!!

بلكه يه خانوم ساده كه با دوتا دستش چادر مشكي گلدارشو چسبيده بود . كمي جلوتر يه مرد كوتاه قد كه كت

قهوه ي كهنه اي پوشيده بود و يه سيگار گوشه لبش بود .مرد با بي خيالي و با يه شوق خاص كه مي شد از راه رفتنش فهميد و زن با اضطراب و نگراني .مرد چشمهاشو به مغازه هاي فرش دوخته بود و يكي يكي براندازشون مي كرد .اما زن تنها وتنها چشمش به يك جا خيره شده بود.شانه هاي مرد !!!!

گويي عزيزترين كس زندگيشو داره بدرقه مي كنه .كسي كه روزه ها و شبهاي زيادي رو به پاش گذرونده بود .

كسي كه با انگشتهاي تاول بسته ي خودش تك تك تار و پود وجودشو به هم گره زده .تمام گلبوته هاي در هم

تنيده ي رخسارشو با دستهاي نحيفش كاشته و با اشكهاش آبياري كرده.باهاش حرف زده، براش شعر خونده،زلفهاش رو نوازش كرده ، شونه زده.تا ذره ذره قد كشيده.بالا اومده.واي كه چه لذتي داشت تماشاي قد كشيدنش.!!!!!!!!

حالا مرد داره با بي رحمي مي برش.تمام دلخوشي زن.تمام اميدشو.!!!

شانه هاي مرد چطور زير اين بار تحمل مي كنند ؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!

ولي يه چيز تحمل اينهمه دل تنگي رو براي زن آسان مي كنه. ديدن لبخند يك نفر!!

كسي كه از جنس خودش هست نه از جنس ديگر.

كسي كه از وجود خودش به وجود اومده .

آره فرزندش.كسي كه چشم به راه اومدنه بابا و مامان با دستهاي پر از خريد شب عيد..........!!!!!!!!!!

manfred — Tue, 22 Jan 2008 17:16:18 GMT

سلام

از این به بعد می خوام کارهای زیبای مرحوم استاد ایرج بسطامی رو اینجا در دسترس دوستان قرار بدم .

گوش بدید و لذت ببرید

http://botechin.persiangig.com/audio/bastami.wma

به یاد او

manfred — Tue, 23 Oct 2007 11:36:18 GMT

یادش به خیر

عهد عاشقی

که تا سحر

با ماه می نشستم

از خواب بی خبر

کنون که می دمد سحر از سوی خاوران

بینم شبم گذشته

ز مهتاب بی خبر ...

این سان که خواب غفلتم از راه می برد

ترسم که بگذرد ز سرم آب بی خبر ...

فریدون مشیری

وفاداری

manfred — Thu, 04 Oct 2007 13:45:18 GMT

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا ؟

بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا؟

نوشداروئی و بعد از مرگ سهراب آمدی

سنگدل؛ این زودتر می خواستی حالا چرا؟

عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست

من یک امروز مهمان تو ام فردا چرا؟

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم

دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا؟

ای شب هجران که یکدم در تو چشم من نخفت

این فدر با بخت خواب آلود من لا لا چرا؟

آسمان چون جمع مشتاقان ؛ پریشان می کند

در شگفتم من ؛نمی پاشد زهم دنیا چرا؟

در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین

خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر

این سفر راه قیامت می روی تنها چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

استاد شهریار

ربنا ثبت قلوبنا

manfred — Tue, 25 Sep 2007 08:41:18 GMT

سلام

نماز ، روزه همگی قبول باشه

فقط اومدم که اومده باشم

شاید الان که وبلاگمو باز کردید نزدیک افطار باشه برا همین لینک مناجات ربنا را با صدای استاد شجریان اینجا گذاشتم شاید یه حالی بهتون بده

ربنا

التماس دعا

برگ خزان

manfred — Mon, 27 Aug 2007 16:08:18 GMT

به رهي ديدم برگ خزان **پژمرده ز بيداد زمان

كز شاخه جدا بود

چو زگلشن روكرده نهان**در رهگذرش باد خزان

چون پيك بلا بود

اي برگ ستمديده ي پاييزي

آخر تو ز گلشن ز چه بگريزي

روزي تو هم آغوش گلي بودي

دلداده و مدهوش گلي بودي

اي عاشق شيدا دلداده ي رسوا

گويمت چرا فسرده ام

در گل نه صفايي باشد نه وفايي

جز ستم ز دل نبرده ام

آه بار غمت در دل بنشاندم

در ره او من جان بفشاندم

تا شود نوگل گلشن و ديده شود

رفت آن گل من از دست

با خار و خسي پيوست

من ماندمو صد خار ستم

اين پيكر بي جان

نمیدونم

manfred — Sat, 18 Aug 2007 15:35:10 GMT

سلام

یه روز توشرکت نشسته بودم بالای کوره (کوره ریخته گری) آخه من با توجه به مدرک تحصیلیم که متالورژی مواده تو شرکت تولید کننده قطعات خودرو مشغول کارم؛بگذریم . همه مشغول کار بودن.منم کارامو انجام داده بودمو نشسته بودم تا ذوب آماده بشه(توان کوره ی بیچاره رو تا جائی که امکان داشت بالا برده بودم تا ذوب زودتر آماده بشه و زودتر کارمون تموم بشه )همینطور که مشغول تماشای بچه ها بودم که داشتن با تمام نیرو کار می کردن یه چیز شدیدا ذهنمو مشغول کرد ؛هر کاری کردم که بهش فکر نکنم نشد آخه قبلا هم چندین بار بهش فکر کرده بودم ولی به نتیجه نرسیده بودم.

علیرغم میل باطنیم تو فکر عمیقی رفتم.همیشه این مشغله فکری برام با یه جرقه شروع می شه.

اون جرقه همیشه این جمله بوده : ببین ما آدمها چه دم و دستگاهی برای خودمون راه انداختیم.

چه بروکراسیه عجیبی! چه محدودیت وحشتناکی!

من اون لحظه داشتم زندگی کاری چند نفرو از یه نمای نزدیک ،بسته ، واضح ولی در عین حال هولناک(البته برای من) می دیدم. عجب جنب و جوشی!

مثل چندتا اسباب بازی که کوک شدند تا فقط و فقط یه کار یا فوقش 2&3 تا کارو با نظم وترتیبی که از یه بی نظمی خاصی سر چشمه می گیره انجام بدند.

به خودم جرات دادمو یکم بیشتر ............ کردم.به خودم گفتم اینا برای چی اینطور دارن کار میکنن ؟

کار می کنند تا درآمد داشته باشند!

درآمد برای چی؟

تا برای خودشون و خانوادشون غذا ،پوشاک و............. تهیه کنند!

جالبه!!!!!!!!!!!!!

امروز کار می کنیم تا درآمد داشته باشیم و باهاش غذا تهیه کنیم و بخوریم تا یه روز دیگه هم زنده باشیم و باز کار کنیم و درآمد داشته باشیم و باز زنده بمونیم و..............................

عجب ریتم و ضرب آهنگ مسخره و بدرد نخوری!

این هدف خلق ما آدماست؟

تمام هم و غم این دنیا همینه؟

میدونید این جای خالی که گذاشتم میدونید چیه؟

حرفهایه که خیلی اساسی و حساس هستن و هر کسی نمی تونه از راه نرسیده در بارشون حرف بزنه، بخصوص من.

اساسی هستن ،چون واقعیت هستن !

حساس هستن چون اگه گوینده نتونه درست منظورشو برسونه شاید باعث انحراف افکار خیلها بشه و از طرفی هم خودش محکوم بشه به چرندگوئی و هزارتا جرم دیگه.

در آخر می خوام یه دعا کنم:

خدایا نه تنها من بلکه هیچکس رو جزء آدمهائی که امروز هستن تا نفس بکشن ،کار کنند و زنده بمونند تا فردا هم باشند و نفس بکشند قرار مده!

قضا و قدر

manfred — Sat, 02 Jun 2007 07:30:18 GMT

قضا و قدر

قضا و قدري كه تو معتقدي ، هر كار كه مي شود و هر كس هر كاري مي كند ،هر شلاقي كه بازوءئي مي زند و گرده اي مي خورد و هر پولي كه غارت مي كنند و غارت مي شود و هر ستمي كه افرادي مي كنند و اقوامي مي كشند ،همه پيش از من و تو نوشته شده و لا تغيير است.پس

جنايتكار نمي تواند جنايت نكند !!! . و قرباني نمي تواند نشود. وگناه كار نمي تواند پاك بماند. و پاك هم نمي تواند گناه كند. بنابراين ،يعني هر چه كه هست و هر چه كه بوده و هر چه كه خواهد بود ،نه دست من است، نه دست تو؛

پس نه جنايتكار مجرم است و نه جنايت پذير مقصر . در فقر، نه غارتگر مجرم است و نه غارت شده ماجر .در قتل عام ، نه آنكه خون را مي مكد مجرم است و نه آنكه خونش را مكيده اند محق. همه چيز ،اراده من و تو ،مسئوليت من و تو ، همه،از پيش در يك نظام جبري و قطعي لا يتغير ثبت است و ما مامور اجراي اراده پيش از خودمان هستيم و مجبورم آنچه را كه در پيشاني ما نوشته ببينيم.من از اين چهارچوب جبري كه در آن اراده و مسئوليت انساني مدفون شده متنفرم ..............

من بدنبال فكري يا بدنبال مكتبي يا فلسفه اي هستم كه انسان را مسئول سرنوشت خود مي داند ، يا اصلا بدنبال بي اعتقادي و لا اباليگري هستم.

( اگر اعتقاد و مذهب اين است)

اگر خدا هر چه دلش مي خواهد مي كند ، من هم هر چه دلم مي خواهد مي كنم ، چون تو مي گوئي هر كس هر چه مي كند خدا خواسته است و خدا كرده است.اگر جبر الهي راست است ، قيد اخلاقي بي معني است؛ اگر همه چيز جبر است ، همه كس آزاد است.

تو مگر هميشه نمي گوئي (( آدم خوشبخت در شكم مادرش خوشبخت است و آدم بدبخت در شكم مادرش بد بخت است)).

انصاف بده ،جهانبيني تو يك جهانبيني شكمي است .

بشريت و اخلاق و اراده و مسئو ليت و خير و شر و كار و فكر و سرنوشت و سر گذشت وجهادو جنايت و خدمت و خيانت و ......همه يعني (( كشك)).

اين بود كه (( اعتقادات شكمي )) تو رها كردم و معتقد شدم كه من مي توانم سر نوشت خودم را بدست خود بسازم و به آن سارتري معتقدم كه مي گويد : ((حتي كسيكه از مادرش فلج بدنيا مي آيد ، اگر قهرمان ورزش نشود خودش مسئول است. ))

ببين تا كجا اراده و آزادي انسان را نشان مي دهد ؟؟؟

اين طرز فكر (( سارتر)) مادي و لامذهب است و آن بينش توي معنوي.

(( بر گرفته از كتاب پدر، مادر ، ما متهميم. نوشته دكتر علي شريعتي))

بدون شرح

manfred — Tue, 15 May 2007 12:39:18 GMT

از همان روزی که دست حضرت قابیل

گشت آلوده به خون حضرت هابیل

از همان روزی که فرزندان آدم

زهر تلخ دشمنی در خون شان جوشید

آدمیت مرد!

گرچه(( آدم)) زنده بود

از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق وخون دیوار چین را ساختند

آدمیت مرده بود!!

بعد دنیا هی پر از آدم شد

و این آسیاب گشت و گشت

قرن ها از مرگ آدم گذشت

ای دریغا !

آدمیت بر نگشت!

قرن ما

روزگار مرگ انسانیت است

سینه دنیا ز خوبی ها تهی ست

صحبت از آزادگی ،پاکی ،مروت ،ابلهی ست

صحبت از موسی،عیسی و محمد نابجاست

قرن ((موسی چو مبه)) هاست.

روزگار مرگ انسانیت است:

من،که از پژمردن یه شاخه گل

از نگاه ساکت یک کودک بیمار

از فغان یک قناری در قفس

از غم یک مرد در زنجیر-حتی قاتلی بر دار-

اشک در چشمان و بغضم در گلوست

وندرین ایام ،زهرم در پیاله،اشک و خونم در سبوست

مرگ او را از کجا باور کنم؟؟؟

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

وای !جنگل را بیابان می کنند

دست خون آلود را پیش چشم خلق پنهان می کنند

آنچه این نامردمان با جان انسان می کنند

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

فرض کن:مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن:یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض کن:جنگل بیابان بود از روز نخست

در کویری سوت و کور

در میان مردمی با این مصیبت ها صبور

صحبت از مرگ محبت،مرگ عشق،

گفتگو از مرگ انسانیت است!!!